Vandaag was ik te gast bij Hulphond Nederland.
Ik mocht, samen met Messi, een demo geven aan dierenartsen van de universiteit Utrecht.
We lieten zien wat Messi allemaal voor mij doet. Vooral gericht op de fysieke belasting van een ADL hulphond. Soms vergeten we dat een hulphond veel moet springen. Veel moet trekken. Veel kracht moet zetten. Precies moet werken. Veel taken op een dag moet herhalen. Zich moet kunnen concentreren en schakelen. Het is niet 1 taak, maar vele taken door zijn werkdag heen.
Jas aan/uit doen, sokken uit, schoenen uit, handschoenen uit, pen pakken, telefoon oprapen, euromunt oprapen, banaan open maken etc. Ook liet ik zien dat als Messi naast mijn rolstoel loopt, dit ook een belasting is. Hij moet dan recht lopen, aan een korte riem, meestal harder dan 5 km per uur, lettende op de rolstoel maar ook op zijn omgeving. Het ziet er zo makkelijk uit, maar dit betekent niet dat er geen belasting is.
Ik vertelde kort over Neeltje (mijn 2de hulphond) en de belastbaarheid die ze had. Na een paar jaar bleek Neeltje granulomateuze vasculitis in haar voorpoot te hebben. Dat houdt in dat ze last had van ontstekingen in de bloedvaten, waardoor haar lichaam probeerde om doorbloeding van het weefsel te herstellen door nieuwe, kleine bloedvaten aan te leggen. Het advies was om Neeltjes haar poot te amputeren, maar in overleg heb ik besloten dit niet te doen. Het hield wel in dat Neeltje soms even 2 a 3 weken niet kon werken door haar beperkte belastbaarheid. Voor mij betekende dat mijn leven 2 tot 3 weken helemaal stil viel. Het hele kleine beetje wat wel door kon gaan, was vooral door hulp van vele mensen.
Het was weer interessant en leuk om te doen, vooral omdat Messi elke keer weer even enthousiast is om dit samen te doen.
Reactie plaatsen
Reacties